“Bukkend voor het lot”: Zelinde (1840), beeldgedicht en poëticaal strijdperk

Delacroix opheliaBij het herlezen van de briefwisseling Snellaert-De Laet in de editie van Ada Deprez werd ik opnieuw getroffen door de scherpe discussie over De Laets Zelinde.  Dit gedicht beschrijft een weesmeisje bij de rivier, overmand door verdriet om haar overleden familie. Een romance die op het eerste gezicht weinig om het lijf heeft, ware het niet dat het zelfmoordmotief in het slot de grenzen van het literair repertoire opzoekt. Het leidt tot een interessant debat over de functionaliteit van de letterkunde. Op de achtergrond speelt bovendien een merkwaardige driehoeksverhouding met een neoclassicistisch beeld van Jozef Geefs en een volksliedje dat minder Vlaams is dan op het eerste gezicht lijkt.

Lees verder

Sapientia (1840), een onbekend gedicht van Johan Alfried De Laet

In de zomer van 1840 stellen de Antwerpse letterkundigen een huldealbum samen ter gelegenheid van de Rubensfeesten. Van Johan Alfried De Laet vinden we er Sapientia in terug, een artistiek-poeticaal gedicht dat voortborduurt op een motto uit Goethes Faust. Net als in het verwante Aen een meisje dat zich op de beoefening der dichtkunst wilde toeleggen staat de moeilijke verhouding tussen het kunstenaarschap en het leven er centraal. Dit blijkt onder meer uit de ambivalente behandeling van het Prometheusmotief: de kunstenaar is tegelijk een goddelijke schepper en een verdoemde. Lees verder